Diagram wdrożenia (deployment diagram) to diagram UML pokazujący fizyczną architekturę systemu: węzły (serwery, urządzenia, środowiska chmurowe), rozmieszczone na nich artefakty oprogramowania i połączenia sieciowe między nimi.
Analityk biznesowy rzadko go tworzy - to domena architektów - ale powinien umieć go przeczytać. Powody są przyziemne: wymagania niefunkcjonalne (dostępność, wydajność) i zgodność z prawem. Pytanie „gdzie fizycznie leżą dane osobowe pacjentów?" to pytanie do diagramu wdrożenia, a odpowiada za nie analityk razem z inspektorem ochrony danych, nie tylko IT.
W MediFlow diagram pokazał: aplikacja portalu w chmurze u polskiego dostawcy, baza danych medycznych na serwerach w kraju (wymóg wynikający z analizy ryzyka dla danych szczególnej kategorii), stary HIS on-premise w siedzibie, a 12 przychodni połączonych z nim przez VPN. Z tego rysunku wyszły dwa wymagania, których nikt wcześniej nie zapisał: szyfrowanie transmisji przychodnia-HIS i zapasowe łącze dla przychodni, gdzie VPN padał średnio raz w tygodniu.
Częsta pomyłka: mylenie diagramu wdrożenia z diagramem komponentów. Komponenty odpowiadają na pytanie „z jakich modułów składa się oprogramowanie", wdrożenie - „na jakim żelazie i w jakiej sieci to działa". Druga pułapka: zostawianie tego tematu w całości IT. Analityk, który nie wie, gdzie są dane, nie obroni wymagań RODO ani nie wyceni ryzyka niedostępności.