North Star Metric (NSM) to jedna nadrzędna metryka, która najlepiej oddaje wartość dostarczaną klientom - i której wzrost powinien pociągać za sobą wzrost biznesu. Pojęcie wyrosło ze świata produktów cyfrowych (klasyczne przykłady: dla Airbnb liczba zarezerwowanych noclegów, dla Spotify czas słuchania).
Analityk pracujący blisko produktu spotyka NSM przy definiowaniu miar sukcesu wymagań, układaniu OKR-ów i priorytetyzacji backlogu. Dobra North Star działa jak filtr: jeśli funkcja nie rusza tej metryki ani metryk wejściowych (input metrics), to po co ją budować? Ważne zastrzeżenie: NSM mierzy wartość dla klienta, nie przychód - przychód jest skutkiem.
Przykład (MediFlow). Zespół e-rejestracji dla 12 przychodni debatuje nad metryką. Liczba założonych kont? Liczba pobrań aplikacji? Wybór pada na: liczba wizyt umówionych online i faktycznie odbytych miesięcznie. Odbyta wizyta to realna wartość dla pacjenta (dostał pomoc) i dla przychodni (świadczenie wykonane, gabinet nie stał pusty). Konto, którego nikt nie użył, nie jest wartością dla nikogo. Metryki wejściowe: odsetek rezerwacji kończących się potwierdzeniem, no-show rate, czas od wejścia na stronę do rezerwacji.
Częsta pomyłka. Wybór metryki próżności (vanity metric): pobrania, rejestracje kont, odsłony. Rosną ładnie na slajdach, ale nie mówią nic o wartości - 10 tysięcy kont przy 200 odbytych wizytach to porażka, nie sukces. Drugi błąd: trzy "north stary" naraz. Gwiazda polarna jest jedna z definicji; jeśli zespół ma pięć równorzędnych metryk nadrzędnych, to znaczy, że nie podjął decyzji, po co istnieje.