PRINCE2 (ang. PRojects IN Controlled Environments) to metodyka zarządzania projektami zbudowana wokół siedmiu pryncypiów, siedmiu tematów i siedmiu procesów. Znaki rozpoznawcze: ciągła weryfikacja uzasadnienia biznesowego (projekt bez aktualnego business case'u należy zamknąć), podział na etapy zarządcze z decyzją "kontynuujemy czy nie" oraz orientacja na produkty - planuje się rezultaty, nie czynności.
W Polsce PRINCE2 króluje w sektorze publicznym i dużych organizacjach; certyfikat bywa wprost wymagany w przetargach. Analityk spotyka tę metodykę, dostarczając wsad do uzasadnienia biznesowego i pisząc opisy produktów (product descriptions) - które są w praktyce wymaganiami jakościowymi dla rezultatów projektu.
Przykład (MediFlow). E-rejestracja dla 12 przychodni jako projekt PRINCE2: uzasadnienie biznesowe opiera się na dwóch liczbach z analizy - 30% nieodebranych telefonów w poniedziałkowe poranki i 18% no-show. Etap pierwszy: pilotaż w dwóch placówkach. Na granicy etapu komitet sterujący dostaje raport i podejmuje decyzję o kontynuacji - a gdyby pilotaż pokazał, że pacjenci nie chcą rezerwować online, projekt zostałby zamknięty zgodnie z metodyką, nie wstydliwie "wygaszony".
Częsta pomyłka. Oczekiwanie, że PRINCE2 powie, jak wytwarzać produkt. Nie powie - to metodyka zarządcza; praktyki inżynierskie, analityczne czy zwinne trzeba dołożyć z innej półki (stąd popularne hybrydy w stylu PRINCE2 + Scrum). Druga pomyłka: wdrażanie pełnej dokumentacji w pięcioosobowym projekcie. Metodyka wprost wymaga dopasowania do skali (tailoring); bez niego powstaje karykatura zwana złośliwie PINO - Prince In Name Only.