TOGAF (The Open Group Architecture Framework) to najpopularniejszy framework architektury korporacyjnej: zestaw metod i narzędzi do projektowania i utrzymywania architektury organizacji w czterech warstwach - biznesowej, danych, aplikacji i technologicznej. Sercem jest cykl ADM (Architecture Development Method), prowadzący od wizji architektury do nadzoru nad wdrożeniem. TOGAF to także nazwa certyfikacji The Open Group (poziomy Foundation i Practitioner).
Analityk biznesowy styka się z TOGAF-em głównie w dużych organizacjach, które mają zespół architektów: banki, ubezpieczyciele, telekomy, administracja. W praktyce oznacza to, że wymagania analityka muszą się wpisać w istniejące pryncypia architektoniczne i mapy aplikacji, a duże zmiany przechodzą przez radę architektury. Warstwa biznesowa TOGAF-a mocno zazębia się z pracą BA: modele procesów, mapy zdolności (capability maps), słowniki danych.
W MediFlow architekt pracujący według TOGAF-a najpierw zmapował architekturę docelową: jeden centralny system rejestracji zamiast trzech lokalnych, wspólny rejestr pacjentów, integracje przez szynę API. Dzięki temu analityk wiedział, że wymaganie „rezerwacja widoczna we wszystkich 12 przychodniach w czasie rzeczywistym" nie jest funkcją do dopisania, tylko konsekwencją decyzji architektonicznej o centralnej bazie.
Częsta pomyłka: traktowanie TOGAF-a jak metodyki prowadzenia projektów. To framework architektury, nie zamiennik Scruma czy PRINCE2. Druga: przekonanie, że analityk biznesowy „musi mieć TOGAF-a". Na polskim rynku certyfikat bywa wymagany u architektów korporacyjnych; u BA jest co najwyżej miłym dodatkiem przy współpracy z działem architektury.