Analiza SWOT porządkuje sytuację organizacji lub przedsięwzięcia w czterech ćwiartkach: Strengths (mocne strony) i Weaknesses (słabe strony) - czynniki wewnętrzne, na które mamy wpływ, oraz Opportunities (szanse) i Threats (zagrożenia) - czynniki zewnętrzne, do których możemy się tylko ustawić.
Analityk biznesowy używa SWOT przy business case'ach, ocenie opcji rozwiązań i analizie strategicznej. To technika wejściowa: tania, szybka, zrozumiała dla każdego zarządu - dlatego dobrze otwiera dyskusję, zanim wjedzie cięższa artyleria (PESTLE, analiza finansowa, analiza ryzyka).
Przykład z MediFlow, decyzja o budowie rejestracji online: mocne strony: 12 lokalizacji, lojalna baza ponad 200 tys. pacjentów, własny zespół IT; słabe: grafiki lekarzy prowadzone częściowo w papierze, wysoka rotacja rejestratorek; szanse: pacjenci przyzwyczajeni do rezerwacji online przez e-commerce i IKP, refundacja teleporad; zagrożenia: sieci konkurencyjne z gotowymi aplikacjami, zaostrzające się wymogi ochrony danych medycznych. Z zestawienia W+O wyszła strategia: zacząć od digitalizacji grafików (usunąć słabość), żeby w ogóle móc skonsumować szansę.
I tu sedno: SWOT bez wniosków to dekoracja na slajd. Z każdej ćwiartki ma wynikać działanie - jak wykorzystać S do złapania O, jak załatać W, zanim zmaterializuje się T. Najczęstsze błędy techniczne: wpisywanie czynników zewnętrznych do słabych stron („rosnąca konkurencja" to zagrożenie, nie słabość) i listy po 20 pozycji w ćwiartce - jeśli wszystko jest istotne, nic nie jest.
Pojęcia powiązane: analiza PESTLE, business case, analiza strategiczna.